Bright Star (2009)

Regie: Jane Campion
Met: Abbie Cornish, Ben Wishaw en Paul Schneider e.a.
119 min. / 2009

Bright Star verteld het verhaal van de jonge dichter John Keats. Het verhaal speelt zich af in een 19e eeuws dorpje in de buurt van London. De carière van John keats gaat niet zonder slag of stoot. Zijn eerste dichtbundel wordt door de critici compleet de grond in geboord. Vanaf het begin van de film wordt meteen al duidelijk dat er iets gaande is tussen de jonge realistische Fanny Brawne en de dromer John Keats. Het is echter een liefde die vrijwel onmogelijk lijkt. John is te arm om Fanny ooit te kunnen onderhouden. Hij is dan ook gebrand om een succesvolle dichtbundel uit te brengen. Toch lijkt een relatie tussen de twee onontkoombaar. Wanneer Keats ernstig ziek wordt, lijken de levens uit elkaar te groeien.
Over de kwaliteit van de regisseur Jane campion hoeven we niet veel meer te vertellen. Na het met 3 oscars bekroonde ' The Piano' weet Jane Campion wederom een prachtig romantisch drama af te leveren. De schitterende beelden laten een onuitwisbare indruk achter. Daarnaast is blijft het script boeiend, voornamelijk vanwege het poetische gehalte. Zowel de rol van Fanny Brawne als die van John Keats is prima neergezet door twee voor mij nog compleet onbekende acteurs. Interessant om in de gaten te houden dus. Al met al een prachtige film.

7,5/10



Bright Star tells the story of the young poet John Keats. The story is set in a 19th century village near London. The Career of John Keats is not without a struggle. His first collection of poetry gets mostly negative reviews by the critics. From the beginning of the film is immediately clear that there is something going on between the young realistic Fanny Brawn and the dreamer John Keats. A relationship between them seems almost impossible. John is too poor to ever be able to maintain Fanny. That's why he is keen for a successful book of poetry. Yet, a relationship between the two inevitable. But when keats becomes seriously ill, their lifes seem to grow apart.
No one doubts about the quality of the director Jane Campion. After winning 3 oscars with "The Piano", Jane Campion delivers another lovely romantic drama. The stunning images give an indelible impression. In addition, the script remains fascinating, mainly because of the poetic content. Both the role of Fanny Brawn as John Keats are very well played by (for me) two completely unknown actors. I would love to watch some more by these actors in the future. All in all a wonderful movie.

7.5/10

John Rabe (2009)

Regie: Florian Gallenberger
Met: Ulrich Tukur, Daniel Brühl en Steve Buscemi e.a.
134 min. / 2009

Groots en meeslepend meesterwerk over 'De Schindler van China' pronkt op het Nederlandse affiche van John Rabe. Het betreft een waargebeurd verhaal over een Duitse zakenman (en lid van de nazi partij), in dienst van Siemens, in het Chinese Nanking. Het is 1937 wanneer John Rabe teruggeroepen wordt naar de afdeling van Siemens in Berlijn. Tijdens zijn afscheidsfeest wordt Nanking gebombardeerd door je Japanners. Het Japanse leger treed keihard op tegen de Chinese bevolking. John Rabe besluit de deuren van zijn bedrijf open te zetten voor zijn arbeiders en hun families die moeten vluchten voor de Japanners. Samen met een aantal andere medestanders weet hij een veiligheidszone op te zetten om zo honderdduizenden Chinese vluchtelingen op te vangen.
Wat mij betreft is John Rabe een OK film, maar niet meer dan dat. Het acteerwerk van Steve Buscemi is net als altijd voortreffelijk. Ook de rol van John Rabe door Ulrich Tukur is prima. Het karakter van Dr Rosen, adviseur van het Duitse consulaat, gespeeld door Daniel Brühl, kwam echter totaal niet over. Kortom John Rabe is een aardige oorlogsfilm, maar zeker niet groots en meeslepend als Schindler's List.

6,5/10



Grand and compelling masterpiece "The Schindler of China" flaunts on the Dutch poster of John Rabe. It is a true story about a German businessman (and member of the Nazi Party), employed by Siemens, in Nanking. It was 1937 when John Rabe was called back to the department of Siemens in Berlin. During his farewell party Nankin is bombed by Japanese. The Japanese army violently strikes the Chinese population down. John Rabe decides to open the doors of his company for the workers and their families to flee from the Japanese. Along with other a few other internation supporters, he creates a safety zone for over twohundred thousand Chinese refugees.

For me, John Rabe is an OK movie, but nothing more than that. The acting of Steve Buscemi is excellent as always. The role of John Rabe by Ulrich Tukur is fine. The character of Dr. Rosen however, Advisor to the German consulate, played by Daniel Brühl, however, did not appeal in any way.'John Rabe' was a decent war movie, but certainly not great and compelling as Schindler's List.

6.5/10

Nothing Personal (2009)

Regie: Urszula Antoniak
Met: Lotte Verbeek, Stephen Rea e.a.
85 min. / 2009

Anne is een jonge vrouw wiens relatie zojuist is verbroken. Met enkel een rugzak, tent en slaapzak besluit ze op reis te gaan naar Ierland, de eenzaamheid te zoeken. Ze leeft een zwerversbestaan in de natuur van Ierland. Na een tijd komt ze in contact met Martin, een man die een teruggetrokken bestaan leidt. Hij woont op een schiereiland aan de kust en leeft van wat de natuur hem geeft. Martin biedt haar kost en inwoning als ze voor hem wil werken. Ze gaat akkoord, op een voorwaarde, dat ze geen persoonlijk contact hebben.
Wat meteen opvalt in de film is weinige dialoog die de film bevat. Toch komt het verhaal sterk over. Dit komt voornamelijk door het sterke acteerwerk van zowel Lotte Verbeek als Stephen Rea. De beeldtaal van beide acteurs is van grote klasse.
Nothing Personal (winnaar van vier gouden kalveren) is een prachtige film die gaat over de menselijke behoefte aan eenzaamheid. Regisseuse Urszula Antoniak leverd met deze film een prachtig, intiem speelfilmdebuut af. Het is een ode aan de eenzaamheid die de natuur ons kan bieden.

8/10



Anne is a young woman whose relationship has just broken. With only a backpack, tent and sleeping bag she decides to travel to Ireland, to seek solitude. She lives a vagabond existence in the nature of Ireland. After a time she comes in contact with Martin, a man who leads a secluded life. He lives on a peninsula on the coast and lives on what nature gives him. Martin offers her room and board if she wants to work for him. She agrees, on one condition, that they have no personal contact.

One thing that is noticed from the beginning of the movie is that it contains little dialogue. Yet the story is strongly visible. This is mainly because of great acting from both Lotte Verbeek and Stephen Rea. The imagery of both actors is of high class.
'Nothing Personal' (winner of four golden calf, Dutch film award) is a beautiful film that deals with the human need for solitude. Urszula Antoniak, director of this film, delivered a beautiful, intimate debut feature. It is an ode to the loneliness that nature can offer us.

8/10

Public Enemy No. 1 (Part 1 &2)

Regie: Jean-François Richet
Met: Vincent Cassel, Gérard Depardieu, Ludivine Sagnier, Mathieu Amalric e.a.
113 min.- 133 min. / 2008

Public Enemy no.1 is een tweeluik over Jacques Mesrine, een van de grootste topcriminelen die Frankrijk ooit heeft gekend. We pakken zijn leven op bij zijn diensttijd in Algerije. Het moment waar hij voor het eerst iemand dood schiet.
Het verhaal is prima opgebouwd. Interessant hierbij is ook om te weten dat het script gebaseerd is op de biografie die hij zelf schreef tijdens een periode in de gevangenis. Hoewel hierbij wel de kritische noot geplaatst moet worden dat het verhaal schommelt tussen feit en fictie. De tijd wordt genomen om te laten zien hoe Jacques Mesrine van jonge soldaat langzaamaan groeit tot gangster en meest gezochte crimineel van Frankrijk.

Wat van meet af aan opvalt in de film is de aandacht die is besteed aan de details in de film. Het decor, kleding, wapens, auto's en interieur passen prima in de tijdslijn waar we stapsgewijs doorheen wandelen.
Jacques Mesrine werd ook wel "de man met 100 gezichten" genoemd. Vincent Cassel heeft deze rol meer dan fantastisch weten neer te zetten. Niet alleen door goed acteer werk. Hij moest namelijk voor deel 2 ook nog 20 kilo aankomen.
Naast Vincent Cassel was ook het acteerwerk van Gérard Depardieu, Ludivine Sagnier en Mathieu Amalric van grote klasse.
Jean-François Richet heeft met het tweeluik Public Enemy No. 1 een prachtige film afgeleverd die wat mij betreft zeker in het rijtje van de betere gangsterfilms behoord.

8/10

Trailer part 1



Public Enemy No.1 is a diptych about Jacques Mesrine, one of the largest top criminals that France has ever known. We start of seeing him in the service in Algeria, the first moment he shoots someone.
The story is well constructed. It is also interesting to know that the script is based on the biography he wrote during a period in prison. Although you have to know that some parts are fact and some fiction. Jean-François Richet showed us in a great way how Jacques Mesrine, young soldier, grew slowly to the most wanted gangster and criminal of France.

What is striking from the beginnin of the movie is the attention paid to every detail in the film. The decor, clothing, weapons, vehicles and furnishings fit perfectly in the timeline we walk through, step by step.
Jacques Mesrine was called "the man with 100 faces". Vincent Cassel has done a great job with this role. Not only by good acting. He had gain 40 pounds for his role in part 2.
Besides Vincent Cassel also the acting of Gérard Depardieu, Ludivine Sagnier and Mathieu Amalric was on a great level.
Jean-François Richet has deliverd a beautiful movie with this diptych, Public Enemy No. 1. A film that definitely should be on the list with all the good gangster movies

8/10

Trailer part 2

The Firm (1993)

Regie: Sydney Pollack
Met: Tom Cruise, Gene Hackman, Jeanne Tripplehorn, Holly Hunter e.a.
154 min. / 1993

In The Firm verteld Sydney Pollak het verhaal van Mitch McDeer, een jonge pas aan Harvard University afgestudeerde advocaat. Na enkele sollicitaties wordt hij benaderd door een klein, maar welvarend advocaten kantoor. Na hun voorstel besluit hij met hen in zee te gaan en lijkt het in eerste instantie goed naar zijn zin te hebben.
Wanneer de F.B.I. hem benaderd en hem confronteert met de bewijzen van moord, corruptie en maffiapraktijken binnen het kantoor, wordt hij heen en weer geslingerd tussen recht en onrechtmatigheden. Beide opties zijn niet zonder gevolgen.
Sydney Pollack heeft met de inmiddels al 16 jaar oude The Firm een puike 'legal thriller' afgeleverd. Het is dan ook eigenlijk wel een schande te noemen dat ik nu pas de tijd heb genomen deze film te kijken. Nog steeds ben ik geen fan van Tom Cruise, hoewel ik verder niet veel heb aan te merken op zijn acteerwerk. Hetzelfde geld eigenlijk voor de gehele cast, met uitzondering misschien van Holly Hunter, die dan ook terecht was genomineerd voor een Oscar. Al met al een prima film, maar geen hoogstaand niveau.

6,5/10



With 'The Firm' Sydney Pollack tells the story of Mitch McDeer, a young just graduated lawyer from Harvard University. After several applications, he was approached by a small but prosperous law firm. After hearing their proposal, he decided to sign with them. He seems to be in the right place.
When the F.B.I. approached him and confronts him with evidence of murder, corruption and links to the mafia within the office, he is right in the middle of a fight between right and wrong. Both options are not without concequences

Sydney Pollack has delivered a good legal thriller with this already 16 year old movie. It is really a shame to mention that this is the first time tha i have taken the time to watch this movie. Still I'm not a fan of Tom Cruise, although I did not have much to comment about his acting. Same goes basically for the entire cast, except perhaps Holly Hunter, who also was rightly nominated for an Oscar. All in all a good film, but not very high level.

6.5/10

District 9

Regie: Neill Blomkamp
Met: Sharlto Copley, Jason Cope en William Allen Young e.a.
112 min. / 2009

Meer dan twintig jaar geleden strand een groot buitenaards ruimteschip boven de stad Johannesburg. Doelloos zweeft het object boven de metropool. De ruim miljoen opvarenden, compleet ondervoed en slecht verzorgd, krijgen in eerste instantie een warm onthaal van de Zuid-Afrikaanse gemeenschap. Er wordt een plek voor Hen geregeld net buiten de stad, District 9.
Twintig jaar later zijn de aliens echter sterker en gewelddadiger geworden Daarnaast hebben ze eigen wapens ontwikkeld die alleen zij kunnen bedienen en hebben ze een verslaving aan kattenvoer ontwikkeld. Door het dreigende gevaar van botsingen tussen de aliens en de mensen en het ruimte gebrek in Johannesburg wordt er een nieuwe plek gecreëerd op ongeveer 200 km van de stad.
M.N.U. (Multi-National United), een organisatie die onderzoek doet naar de aliens krijgt samen met een leger-eenheid de opdracht om de inmiddels tot 1,8 miljoen gegroeide alien populatie te verhuizen. Wikus van Merwe, leider van het project namens M.N.U. komt echter tijdens de operatie in contact met een vloeistof, waardoor hij langzaamaan veranderd in een alien. Wikus is genoodzaakt op de vlucht te slaan voor de M.N.U. die hem nu als hoogste prioriteit zien in het onderzoek naar de aliens. Wat volgt is een spannende actie sci-fi film in district 9.

Door de ruwe mix van nieuwsberichten, interviews en handcamera's (vooral in het eerste half uur) sterk gerelateerd is aan het documentaire genre. Ook het verhaal is boeiend. Temeer omdat het zich afspeelt in Zuid-Afrika, een land waar de apartheid meer dan ooit duidelijk zichtbaar was en het verhaal enige verwantschap met de problematiek vertoond. De pas dertig jarige Neil Blomkamp heeft (mede dankzij producer Peter Jackson) een meer dan interessant speelfilm debuut afgeleverd.

8/10





Over twenty years ago, a large alien spaceship gets stranded above the city of Johannesburg. The object is floating aimlessly above the metropolis. More than one million aliens on board, completely malnourished and poorly cared for, are initially given a warm welcome by the South African community. There is a place for them just outside the city, it is called District 9.

Twenty years later the aliens became stronger and more violent. They have developed their own weapons that only they can operate and have an addiction to cat food. Because of the imminent thread of the alien population and the overcrowding in Johannesburg, a new location is created for them at about 200 km from the city.
M.N.U. (Multi-National United), an organization that conducts research into the aliens, and the ary get the assignment to move the now grown to 1.8 million alien population.
Wikus van Merwe is the leader of the project on behalf of M.N.U. During the operation he gets in contact with a liquid, which makes him slowly transform into an alien. Wikus is forced to flee, because now M.N.U. see him as the highest priority in the research of the aliens. What follows is an exciting sci-fi action movie in District 9.

The rough mix of news, interviews and hand cameras (especially in the first half hour) is strongly related to the documentary genre. The story is fascinating. Especially because it takes place in South Africa, a country where apartheid was more visible than ever. The story seems to have some resemblance with the apartheid. The thirty year old director Neil Blomkamp has delivered(thanks to producer Peter Jackson) a very interesting feature film debut.

8/10

Kan Door Huid Heen (2009)

'Kan Door Huid Heen' verteld het verhaal van Marieke, een vrouw van begin dertig, die woont in Amsterdam. Ze gaat door een moeilijke tijd heen in haar leven. Haar vriend heeft het net uitgemaakt. Ze voelt zich eenzaam en realiseert zich dat ze eigenlijk geen vrienden heeft, maar alleen een paar kennissen. Zich worstelend door deze periode heen, wordt ze ook slachtoffer van een geweldsdelict, welke haar hele leven nog meer op de kop zet. Ze besluit om te vluchten uit de stad en haar pijnlijke levenssituatie en koopt een oud vervallen huis (die in nog slechtere staat is dan haar eigen leven op dat moment) op het Zeeuwse platteland. Daar probeerd ze zo goed en kwaad als het kan haar leven op te bouwen. Maar hoe doe je dit zonder de dingen die je hebt meegemaakt te verwerken. Het is mooi om de vergelijking te zien tussen het vervallen huis en het leven van Marieke. Het vervallen huisje zou zo het leven van Marieke kunnen weergeven. Terwijl het huisje wordt opgeknapt, knapt ook zij weer wat op.

Het acteerwerk van Rifka Lodeizen is geweldig. Ze weet de angst, wraak, verdriet en eenzaamheid zo te brengen dat het je van begin tot eind bij de keel grijpt. Kan Door huid heen is film-technisch gezien ook een prachtig staaltje regisseurs-werk. De editing is in veel gevallen ruw, waardoor het soms lijkt alsof je erbij staat.

8.5/10



'Kan Door Huid Heen' (Can go through skin) tells the story of Marieke, a woman in her early 30's living in Amsterdam. She is going through a very tough period in her life. Her boyfriend just broke up with her. She's left alone realising that apart from him she actually had no friends, only some acquaintances. Struggling through this period she also becomes a victim of a violent crime. This crime puts her whole life upside down. She decides to run away from the city and the painful life and buys an old house (which is even more a wreck than she is) in the countryside. There she is trying to begin a new life. But how do you start a new life without processing the things you went trough. It is great to see how the comparison is made between the wrecked old house and Marieke's life. The wrecked house could symbolize the life of Marieke. Both need help to get in good shape again.

The acting of Rifka Lodeizen is amazing. The fear, revenge, grief and loneliness is so well expressed that it grasps you from the beginning till the end. Esther Rots, the Director delivered a very intense and intimate movie. The Editing is very raw. That's why it almost seems like you're there when it happens.

8.5/10