Moonrise Kingdom (2012)

Director: Wes Anderson
Written By: Wes Anderson, Roman Coppola
Cast: Bruce Willis, Edward Norton, Frances McDormand, Bill Murray and Tilda Swinton
94 Min./ US / Comedy


Een Wes Anderson film herken je uit duizenden. Zijn stijl en thematiek is onmiskenbaar. Zijn films gaan vrijwel altijd over een disfunctionerend gezin (Royal Tenenbaums, Darjeeling Limited). De films zijn altijd een tikje bizar, wat absurdistisch en melodramatisch. Daarnaast werkt Wes Anderson veelal met een vaste groep acteurs. Moonrise Kingdom is hierin geen uitzondering.

Moonrise Kingdom speelt zich af op het kleine eiland voor de kust van New England. Naast de paar gezinnen die er wonen is er een eilandpolitie en is er een scoutingkamp gaande. Op een dag besluiten de tieners Suzy en Sam samen weg te lopen. Sam ontvlucht het scoutingkamp en Suzy loopt van huis weg. Terwijl de twee ontdekken wat ze nu eigenlijk voor elkaar voelen is het hele eiland op zoek naar de twee tieners.

Wes Anderson heeft wederom een prachtige comedy vol met dramatische elementen afgeleverd. Prima acteerwerk, en heerlijke droge dialogen die zorgen voor een flinke dosis humor. Ondanks alle vaste elementen die wederom in de film terug te vinden zijn, is de film absoluut niet saai. Sterker nog het zou nog wel eens zijn beste film tot nu toe kunnen zijn.


8/10



You can always recognize a Wes Anderson movie. His style and theme are very distinct. His films are mostly about a dysfunctional family (Royal Tenenbaums, Darjeeling Limited). The movies are always a bit weird, somewhat absurd and melodramatic. In addition, Wes Anderson usually workes with actors he has already worked with before. Moonrise Kingdom is no exception in all this.

Moonrise Kingdom is set on a small island off the coast of New England. Besides the few families who live on the island there is an island-police and a scouting camp. One day the teens Suzy and Sam decide to run away together. Sam fled the scouting camp and Suzy runs away from home. While the two discover what they really feel for each other is the island in full search for the two teens.

Again Wes Anderson has delivered a wonderful comedy full with dramatic elements. Great acting, and brilliant funny dialogues provide a good dose of humor. Despite all fixed elements which can be found in the film, it is definitely not boring. Indeed it could well be his best film so far can be.

8/10

Intouchables (2011)

Director: Olivier Nakache, Eric Toledano
Cast: François Cluzet, Omar Sy, Anne Le Ny
112 Min./ FR / Drama

Jaarlijks worden er prima Franse films uitgebracht. Zo nu en dan zitten er wat uitschieters bij. Zo hadden we de laatste jaren bijvoorbeeld Bienvenue Chez les Ch’tis, il y a longtemps que je t'aime en Un Prophete. In Frankrijk werd het zelf een van de meest bekeken films allertijden. De film moest slecht twee anderen voor zich dulden.

Intouchables verteld het verhaal van de miljonair Philippe, die door een ongeluk ernstig gehandicapt is geworden en Driss een van oorsprong Senegalese jongen die leeft van een uitkering en niet van plan is om zijn werkeloze leven in te ruilen voor een leven waarin hij zelf de kost verdiend.
Als je een uitkering wil krijgen, zal je ook moeten solliciteren. Zo komt Driss terecht bij een sollicitatie gesprek als verzorgende van Philippe. Tot grote verbazing van velen wordt Driss aangenomen en heeft hij een echte baan. Dit zet niet alleen het leven van Driss op de kop, maar minstens zo veel ook het leven van Philippe. Er ontstaat een bijzondere band tussen de twee.

Intouchables is een bijzonder autobiografische verfilming. De film weet je te raken met de eenvoud, humor maar minstens ook het drama. Het is uitstekend acteerwerk van de beide hoofdrolspelers en terecht dan ook dat dit de Franse inzending is voor de Oscars. Het zou ook meer dan terecht zijn als de film de oscar voor beste buitenlandse film zou winnen.

8/10



Annually many fine French films are being released. Every now and then there are some
exceptional French movies. For example the last few years we had Bienvenue Chez les Ch'tis (Welcome to the Sticks), il ya longtemps que je t'aime (I've Loved You So Long) and Un Prophete (A Prophet). In France it was one of the most watched films of all time.

Intouchables tells the story of the millionaire Philippe, who by accident has become severely disabled, and Driss, originally a Senegalese boy, who lives on unemployment benefits and does not intend to change his life into one where he has a job.
If you want to get an unemployment benefit, you will also need to apply for jobs. That's why one time he shows up at a job interview as a nurse for Philppe. To the surprise of many, Driss gets the job. This is not only a lifetime change for Driss, but also for Philippe. A special bond arises between the two.

Intouchables is a highly recommendable autobiographical film. The movie knows to hit you with simplicity, humor but also a lot of the drama. It's excellent acting of the two protagonists and rightly therefore that this is the French entry for the Oscars.
It would be more than justice if the film receives the Oscar for best foreign movie.

8/10

Blue Like Jazz (2012)

Director: Steve Taylor
Cast: Marshall Allman, Claire Holt & Tania Raymonde
106 Min./ USA / Drama

Blue Like Jazz is de verfilming van de gelijknamige autobiografische bestseller van Donald Miller. Regisseur Steve Taylor ,die in de jaren 80 en 90 als muzikant aardig succesvolle platen wist te maken, wilde al een aantal jaar het boek verfilmen. Helaas kwam door gebrek aan investeerders het project niet van de grond. Toen Steve Taylor uiteindelijk de stekker eruit wilde trekken, startten twee fans de kickstarter-campagne 'Save Blue Like Jazz'. Het resultaat moge duidelijk zijn. De film kwam er!

Blue Like Jazz vertelt het verhaal van de jonge Don Miller. Hij komt uit een conservatief christelijke Texaans gezin. Zijn hele leven speelt zich af in kerkelijke kringen totdat hij geconfronteerd wordt met hypocrisie in de kerk. Hij heeft net highschool afgerond en besluit het aanbod van zijn vader aan te nemen om te gaan studeren aan het progressieve, liberale maar ook losbandige Reed College in Portland, Oregon.
Het studentenleven lijkt eerst wat onwennig, maar al snel weet hij zijn draai te vinden in het roerige excentrieke studentenleven op Reed College. Door deze nieuwe levensstijl wordt Don ook gedwongen om zijn te ontdekken wie hij is en wat hij nog geloofd.

Don: "What if God is trying to compose something? What if all these stars are notes on a page of music...swirling in the blue like jazz?"

Steve Taylor laat zien dat christenen wel degelijk goede films kunnen maken. De film zet tot nadenken. De film is geen cliché verhaal met een flinterdun script. Het verhaal is goed opgebouwd in mooie duidelijke hoofdstukken. Het acteerwerk en de regie zijn prima. Aan het eind van de film wilde ik de dvd eigenlijk opnieuw aanzetten.

7/10





Blue Like Jazz is an adaptation of the eponymous autobiographical bestseller by Donald Miller. Director Steve Taylor, who in the 80s and 90s was quite succesful as a musician, wanted to film this book for quite some time. Unfortunately, due to lack of investors the project never got off the ground. When Steve Taylor finally wanted to pull the plug, two fans started a kickstarter campaign called 'Save Blue Like Jazz '. The Kickstarter campaign saved the project and Blue Like Jazz got released.

Blue Like Jazz tells the story of the young Don Miller. He comes from a conservative christian Texan family. His life takes place in a save Christian environment until he is confronted with hypocrisy in the church. He has just completed high school and decides to take his fathers offer to go and study at the progressive, liberal and dissolute Reed College in Portland, Oregon.

At life as a student seems a little awkward, but soon he manages to find his place in the turbulent eccentric student life at Reed College. Because of this new lifestyle Don is also forced to discover who he is and what his beliefs are.

Don: 'What if God is trying to compose something? What if all these stars are notes on a page of music...swirling in the blue like jazz?'

Steve Taylor shows that Christians can make good films. The movie makes you think, which is a good thing. The film is not a cliché story with a thin script. The story is well structured in clear chapters. The acting and directing are excellent. At the end of the film I actually wanted watch the DVD again.

7/10

Le Havre (2011)

Director: Aki Kaurismäki
Cast: André Wilms, Jean-Pierre Léaud and Kati Outinen
93 Min./ Finland, Frankrijk, Duitsland / Drama

Dit is pas de eerste kennismaking voor mij met de Finse regisseur Aki Kaurismäki. Dit terwijl een aantal van zijn films al aardig wat aandacht kreeg tijdens het prestigieuze filmfestival in Cannes. Zijn meest erkende film The Man Without a Past won daar zelfs de Grand Prix in 2002 en was genomineerd voor een Academy Award.

Marcel Marx is een voormalig schrijver die zijn droom inmiddels heeft opgegeven. Hij leidt een teruggetrokken leven met zijn vrouw Arletty in de Franse havenstad Le Havre. Hij verdient de kost als schoenenpoetser op een metrostation.
Op een dag ontmoet Marcel de Afrikaanse minderjarige allochtone vluchteling Idrissa. De jongen probeert bij zijn familie in Londen te komen, maar wordt gezocht door de politie.
Marcel weet zijn vrienden en buurtgenoten te mobiliseren om de jongen alsnog te helpen om het kanaal te oversteken.

Regisseur Aki Kaurismäki is duidelijk beïnvloed door filmmakers als Rainer Werner Fassbinder en Robert Bresson. Zowel zijn filmstijl als acteerstijl zijn eenvoudig om zo zijn boodschap duidelijk over te brengen. Le Havre is een prima film, helaas ontbreekt het aan originaliteit en misschien wel creativiteit.

6,5/10




This is only the first encounter for me with the Finnish director Aki Kaurismäki. This while some of his films have received quite a lot of attention at the prestigious Cannes Film Festival. His most recognized film The Man Without a Past even won the Grand Prix in 2002 and was nominated for an Academy Award.

Marcel Marx is a former writer who has given up his ambition. He leads a reclusive life with his wife Arletty in the French port of Le Havre. He earns his living as a shoeshiner at the subway station.
One day Marcel meets an underaged African illegal immigrant named Idrissa. The boy tries to get to his family in London, but is unable because the police are searching for him. Marcel mobilizes his friends and neighbors to help the boy crossing the channel.

Director Aki Kaurismäki is clearly influenced by filmmakers such as Rainer Werner Fassbinder and Robert Bresson. Both his film style and acting style are simple to get his message across clearly. Le Havre is an ok film, sadly lacking in originality and perhaps even creativity.

6.5/10

The Bridge - Bron / Broen (2011, TV Show)

Cast: Sofia Helin, Kim Bodnia
10 x 60 Min./ Denmark, Sweden / Crime, Thriller

Na het succes van The Killing, Borgen, Wallander, maar ook de film reeks in de Millenium Trilogy mogen we wel stellen de beste Misdaad series van de laatste paar jaar uit Scandinavië komen. In 2011 kwam er zelfs een remake van The Killing, die door AMC in Amerika werd uitgezonden. Genoeg reden dus om de serie The Bridge te bespreken.

Rond middennacht wordt er een storing gemeld op de Öresundsbrug, de brug die Denemarken met Zweden verbind. Al snel blijkt dat deze storing het begin is van een plan van een psychopaat. Deze heeft tijdens dit moment een lijk op de brug gelegd. Precies op de grens. De Zweedse en Deense politie zijn hierdoor genoodzaakt om met elkaar samen te werken. Niet alleen taal en wetgeving speelt is hierbij een barrière, maar meer nog de karakters. Dat blijkt al uit de eerste ontmoeting tussen de Deense ietwat nonchalante rechercheur Martin Rohde en de enigszins contactgestoorde bijna autistisch lijkende Saga Norén. Dit levert niet alleen bizarre gesprekken tussen de twee op, maar zorgt ook voor de nodige humor in de serie. Al snel blijkt dat dit slechts het begin is van een reeks misdaden die de moordenaar gepland heeft. Hij wil met zijn moorden aandacht vragen voor vijf belangrijke maatschappelijke problemen.

De serie is prachtig opgebouwd in 10 afleveringen die stuk voor stuk sterk te noemen zijn. We volgen in de serie verschillende verhaallijnen die subtiel zijn uitgezet. Het is niet altijd duidelijk waar deze lijnen toe leiden en wat het belang ervan is voor het verhaal. Dit is echter ook haar sterke kant. Met The Killing werd de lat voor misdaadseries al hoog gelegd. The Bridge weet dit niveau zeker te evenaren. The Bridge is dan ook een must voor liefhebbers van het Genre.

8,5/10



After the success of The Killing, Borgen, Wallander, but also the Millennium Trilogy film series , we must say the best crime series of the last few years are from Scandinavia. In 2011 there even was a remake of The Killing, which was broadcast in the US by AMC. Enough reason to discuss the tv-show The Bridge.

Around midnight, a malfunction is reported on Öresundsbrug the bridge that connects Denmark with Sweden. It soon becomes apparent that this malfunction is the beginning of a plan of a psychopath. This one has used this moment a plant a body on the bridge. It is right on the border between Sweden and Denmark. The Swedish and Danish police therefore are forced to cooperate with each other. Not only is language and legislation a barrier, but also the huge difference in characters. This is already evident from the first meeting between the Danish detective Martin Rohde a somewhat nonchalant and Saga Norén who seems to have a sort of developmental disorder almost autistic-like. This results in bizarre conversations between the two, but also provides some humor in the series. It soon becomes apparent that this is only the beginning of a series of crimes that the killer has planned. He wants his murders to draw attention to five important social problems.

The series are beautifully built into 10 episodes each of them are strong. We subtly follow different storylines in the series. It is not always clear which of these lines lead to something and what their importance are for the story. This however is also its strong side. The Killing set the bar very high for all crime series. The Bridge certainly seems to reach this level. The Bridge is a must for fans of the genre.

8.5/10

Carnage (2011)

Director: Roman Polanski
Cast: Jodie Foster, Kate Winslet, Christoph Waltz and John C. Reilly
79 Min./ France, Germany, Poland, Spain / Drama, Comedy

Er is al veel gezegd over de persoon Roman Polanski. Aan de ene kant is hij een fantastisch regisseur en aan de andere kant blijft er toch altijd die zwarte bladzijde uit zijn verleden. De bladzijde uit 1977 die hem nog altijd achtervolgt. Sommige van zijn films zijn nog altijd klassiekers (Chinatown, Rosemary's Baby en The Pianist). Een nieuwe film van Polanski is vrijwel altijd de moeite waard om te bekijken, zo ook de film Carnage.

Carnage is gebaseerd op het toneelstuk God of Carnage van Yasmina Reza die samen met Polanski ook het scenario schreef. Het verhaal gaat over twee echtparen die elkaar ontmoeten na een uit de hand gelopen ruzie tussen hun beide zonen. Ze proberen elkaar ervan te overtuigen dat het belangrijk is dat de beide zoons er samen als volwassenen uit komen en leren de consequenties van hun handelen onder ogen te zien.
Al snel blijkt dat er concrete verschillen zijn in de opvoeding van beide jongens en dat een gemakkelijke oplossing soms verder lijkt dan ooit.
Roman Polanski heeft een prachtige klein drama afgeleverd. De dialogen zijn ijzersterk en het acteerwerk is van zeer hoge klasse. Dit is ook waar de film compleet op gegrondvest is. De meningsverschillen verschuiven heel subtiel waardoor we met de minuut de karakters beter leren kennen. De spanning stijgt en de relaties worden tot op het scherpst van de snede uitgesproken.
Polanski laat zien met deze film dat je niet veel nodig hebt om een goede film af te leveren.

7/10




Director: Roman Polanski
Cast: Jodie Foster, Kate Winslet, Christoph Waltz and John C. Reilly
79 Min./ France, Germany, Poland, Spain / Drama, Comedy

Much has been said about the person Roman Polanski. On one hand he is a fantastic director and on the other hand, there always remains that dark chapter from his past. The page from 1977 that still haunts him. Some of his films are still classics (Chinatown, Rosemary's Baby and The Pianist). A new film by Polanski movie is moslty worthwhile seeing and so is Carnage.

Carnage is based on the play "God of Carnage" by Yasmina Reza who also wrote the screenplay together with Polanski. The story is about two couples who meet after a fight between their two sons. They try to convince each other that it is important that the two sons settle this as adults and learn to face the consequences of their actions. It soon becomes apparent that there are real differences in the education of both boys and that an easy solution sometimes seems very far.

Roman Polanski has delivered a beautiful small drama. The dialogues are very strong and the acting is top of the bill. This is also one of the main pillars the film is based upon. The arguments shift very subtle. Every minute we get to know the characters better through the arguments. They almost seem to reach a boiling point. The relationships of both parents are about to explode.
Polanski shows that with this film is not much need to make a good film to deliver.

7/10

50/50 (2011)

Director: Jonathan Levine
Cast: Joseph Gordon-Levitt, Seth Rogen, Anna Kendrick & Bryce Dallas Howard
100 Min./ USA / Drama, Comedy

Bepaalde onderwerpen zijn altijd lastig om komedies over te maken. Het onderwerp van deze film, kanker, is een dergelijk onderwerp. Debuterend scenarist Will Reiser is hierin aardig geslaagd. Het is een mooie luchtige benadering van dit serieuze onderwerp.

De 27-jarige Adam Lerner (Joseph Gordon-Levitt) heeft een perfect leven. Hij heeft een mooie vriendin, een leuke baan als schijver voor radio programma's en met Kyle (Seth Rogen) een hele goede vriend. Maar als Adam last krijgt van zijn rug, ontdekt hij dat hij een zeldzame en mogelijk fatale vorm van kanker heeft. Zijn zorgeloze leven veranderd van de ene dag op de andere in een drama. Zijn leven van uitgaan, sporten, etc veranderd ineens in een leven van chemotherapie en therapiesessies van zijn veel te jonge en altijd optimistische therapeut. En het wordt alleen maar erger wanneer blijkt dat zijn vriendin hem bedriegt. Gelukkig blijft zijn beste vriend Kyle hem steunen door alles heen.

50/50 is een geslaagde film over een moeilijk onderwerp. Het heeft de brug weten te slaan tussen komedie en drama zonder disrespectvol te zijn, mede door het acteerwerk van Joseph Gordon-Levitt. Het is een grappig, ontroerend en origineel verhaal over vriendschap, liefde en overleven. De rol van Seth Rogen is ook een vrolijke noot en een mooie toevoeging voor de film. Al met al een prima film.

7,5/10




Certain subjects are always difficult to make fun about. The subject of this movie, cancer, is such a subject. Debuting screenwriter Will Reiser succeeded quite well in creating a script for this movie. It has a beautiful airy approach to this serious subject.

The 27-year-old Adam Lerner (Joseph Gordon-Levitt) has a perfect life. He has a beautiful girlfriend, a great job as a writer for radio programs and has the best friend he could ever wish for, Kyle (Seth Rogen). But when Adam's back continues to hurt, he discovers that he has a rare and potentially fatal form of cancer. His life changes from one day to another into a drama. His life of entertainment, sports, etc suddenly becomes a life of chemotherapy and therapy sessions by the far too young and always optimistic therapist katherine. And it only gets worse when it appears that his girlfriend is cheating on him. Fortunately, his best friend Kyle to support him through everything.

50/50 is a successful film about a difficult subject. It has managed to bridge the gap between comedy and drama without being disrespectful, partly because of the acting of Joseph Gordon-Levitt. It is a funny, touching and original story about friendship, love and survival. The role of Seth Rogen is a cheerful note and a nice addition for the movie. All in all a good movie.

7.5/10